Rozmnażanie Sezon lęgowy przypada od lutego do lipca. Jak wykazują badania, jest to gatunek monogamiczny i gniazdujący samotnie. Gniazdo budowane jest przez oboje rodziców w postaci niewielkiego otwartego kielicha lub w formie małego hamaka z cienkich pasków kory, które są posklejane pajęczyną. Gniazdo jest zawieszone pomiędzy gałązkami krzewów lub niskich drzew lub w rozwidleniu 2–3 gałązek na wysokości od 1 do 3 m nad ziemią. W lęgu 2–4 jasnoniebieskie jaja o wymiarach 14 mm na 10 mm. W inkubacji (11 dni) i karmieniu piskląt (14 dni) uczestniczą obie płcie. Gniazda są zajmowane przez pasożyta lęgowego miodowodzika szarogłowego (Prodotiscus zambesiae). Gatunek o niskim sukcesie lęgowym, spowodowanym głównie przez drapieżniki: ptaki z rodziny dzierzb, szczury, węże i mangusty.
Status zagrożenia W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody szlarnik krępy został zaliczony do kategorii LC ( – gatunek najmniejszej troski). Liczebność populacji nie jest oszacowana. BirdLife International ocenia trend liczebności populacji jako spadkowy ze względu na wylesianie w obrębie zasięgu występowania.
Przypisy
Systematyka i nazwy polskie za:
Linki zewnętrzne
k Kategoria:Ptaki Afryki Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1892 roku Kategoria:Taksony opisane przez Antona Reichenowa