jubaensis – w południowej Etiopii, północnej Kenii i południowej Somalii. Zasięg występowania (EOO, Extent of Occurrence) według szacunków organizacji BirdLife International obejmuje około 1,09 mln km².
Ekologia Jego głównym habitatem są suche i półsuche tereny krzewiaste i zadrzewione, porośnięte m.in. akacjami i ciernistymi krzewami, ogrody i obrzeża lasów na wysokościach do 1800 m n.p.m. Zasiedla głównie obszary, gdzie roczne opady deszczu mieszczą się w przedziale 250–1000 mm. Jest zasadniczo gatunkiem osiadłym, jednak w północnej Tanzanii zaobserwowano opuszczanie przez szlarnika krępego siedlisk na skraju lasu w okresie październik–listopad. Długość pokolenia jest określana na 2,5 roku.
Dieta tego gatunku składa się głównie z mszyc (Aphidoidea) i innych małych owadów (i gąsienic) oraz owoców. Żeruje w stadach 10–30 osobników. Po wykluciu, przez pierwsze dwa dni, pisklęta są karmione wyłącznie owadami, natomiast po szóstym dniu już wyłącznie owocami.