Bernard Leonard Szarlitt, również: Scharlitt, Schalit, Szalit (ur. 15 lutego 1877 w Tarnopolu, zm. 3 grudnia 1946 w Krakowie) – polski publicysta, literat, krytyk muzyczny, tłumacz, urzędnik‘’Polski Słownik Biograficzny’’, Tom XLVII/1, s. 103–105, Wyd. Polska Akademia Nauk, Kraków 2010, ISBN 978-83-88909-86-3.
Życiorys Urodził się w rodzinie pochodzenia żydowskiego. Był synem Artura (kupca) i Anny z Gruszów. Posiadał rodzeństwo – czterech braci: Juliana (ew. Juliusza – aktora), Henryka (ekonomistę), Edwarda (stomatologa, wiceprezydenta Tarnowa) i Edmunda (prawnika, legionistę).
Po ukończeniu szkoły średniej w Tarnopolu wyjechał do Berlina, gdzie podjął studia na Wydziale Filozoficznym tamtejszego uniwersytetu. Już w trakcie studiów rozpoczął publikować swoje artykuły w pismach „Die Kritik” oraz „Die Musik” wykazując różnorodny wachlarz swoich zainteresowań. Zawarł wtenczas korzystne znajomości z Ludomirem Różyckim i Stanisławem Przybyszewskim.