Po ukończeniu studiów zamieszkał w Wiedniu, gdzie podjął pracę jako urzędnik państwowy przy Ministerstwie Kolei. W związku z tym w latach 1905–1906 pełnił służbę przy Kolei Północnej Cesarza Ferdynanda w Krakowie, a uczestnicząc w życiu kulturalnym tego miasta zaprzyjaźnił się z Ludwikiem Janikowskim, Kazimierzem Tetmajerem i Ferdynandem Hoesickiem. Na zaproszenie Elisabeth Förster-Nietzsche (siostry Friedricha Nietzschego) prowadził badania w archiwum filozofa w Weimarze. Ich rezultatem był artykuł Über Nietzsches Polentum w "Politisch-anthropologische Revue" – Lipsk 1906, w którym jako pierwszy podniósł kwestię polskich korzeni Nietzschego. W Wiedniu – poza pracą urzędniczą – współpracował z czasopismami „Die Zeit” i „Österreichische Rundschau”, a od 1908 publikował artykuły o kulturze polskiej w „Polnischen Post” i został korespondentem krakowskiej „Nowej Reformy”.