Około 20 osób zostało przeszkolonych przez Yousefa do przeprowadzenia tej akcji przed styczniem 1995.

Faza II: Zamachy bombowe na linie lotnicze Szczegóły Fazy I zostały znalezione w dowodach odkrytych podczas śledztwa w sprawie pokoju 603 w Doña Josefa.

W kolejnej fazie brać udział miało co najmniej pięciu terrorystów, w tym Yousef, Shah, Murad i jeszcze dwóch nieznanych agentów. Począwszy od 21 stycznia 1995, a skończywszy na 22 stycznia 1995, umieściliby bomby w 11 samolotach pasażerskich lecących do Stanów Zjednoczonych, które miały międzylądowania w Azji Wschodniej i Południowo-Wschodniej. Wszystkie loty miały dwa etapy. Bomby byłyby umieszczane w kamizelkach ratunkowych pod siedzeniami na pierwszym odcinku, a następnie każdy zamachowiec by wysiadał. Następnie wsiadał na pokład jednego lub dwóch kolejnych samolotów i powtarzał operację. Gdy wszyscy zamachowcy podłożyliby bomby we wszystkich lotach, każdy z nich wsiadałby do samolotu lecącego do Lahaur w Pakistanie. Mężczyźni nie potrzebowali wiz amerykańskich, ponieważ podróżowali samolotami tylko na pierwszym odcinku w Azji.