Janina Celina Oszast, ps. „Janina”, „Jula” (ur. 2 lutego 1908 w Krakowie, zm. 9 października 1986 tamże) – polska biolożka, specjalistka palinologii, działaczka podziemia niepodległościowego w czasie II wojny światowej.
Oficer Armii Krajowej w stopniu kapitana. Kierowniczka działu BiP Okręgu Krakowskiego Delegatury Sił Zbrojnych na Kraj, od grudnia 1945 roku łączniczka prezesa II Zarządu Głównego WiN, płk. F. Niepokólczyckiego „Halnego”. Trzykrotnie aresztowana przez władze komunistyczne, w tym w ramach operacji Cezary. W śledztwie odmawiała zeznań.
Życiorys Do 1939 Urodziła się w 1908 roku w Krakowie w rodzinie robotniczej. Miała braci: starszego , profesora dermatologii oraz młodszego Tadeusza, dziennikarza sportowego oraz siostry: Marię, Jadwigę i Eugenię, nauczycielki.
Janina Oszast od 1927 do 1934 roku studiowała na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego, gdzie uzyskała dyplom w katedrze nauk przyrodniczych u profesora Władysława Szafera na podstawie pracy „Stosunek modrzewia polskiego (Larix polonica Rac.) do modrzewia syberyjskiego (Larix sibirica Ledeb.) – studium biometryczne”. Następnie podjęła pracę nauczycielki biologii w Gimnazjum Sióstr Urszulanek w Krakowie. Specjalizowała się w badaniu roślinności.