Pracowała wówczas naukowo na Uniwersytecie Jagiellońskim. W październiku 1946 roku została kolejny raz aresztowana. Rok później Wojskowy Sąd Rejonowy w Krakowie skazał ją na karę sześciu lat więzienia. Wyrok odbywała w bydgoskim więzieniu w Fordonie. Wyszła na mocy amnestii w październiku 1949 roku.
Pomagała następnie w organizowaniu pomocy dla więzionych żołnierzy AK i ich rodzin. Wiosną 1950 roku spotkała się z kurierem, który w imieniu Delegatury Zagranicznej WiN przedstawił jej możliwość wyjazdu z kraju. Nie skorzystała z propozycji. Niedługo po kontakcie z kurierem odezwało się do niej podstawione kierownictwo WiN, tzw. V Komenda. Był to element operacji Cezary, prowadzonej przez Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego, której istotą było pozorowanie istnienia w Polsce struktur WiN celem rozbicia resztek podziemia niepodległościowego. Wśród aresztowanych w wyniku operacji znalazła się także, od grudnia 1952 roku, Oszast. Podczas wielomiesięcznych przesłuchań odmawiała współpracy. 30 czerwca 1954 roku została skazana na 4 lata więzienia i ponownie osadzona w Fordonie, skąd wyszła warunkowo w grudniu 1954 roku.