Według jego nekrologu w „The Times”, dla którego również pisał, wykazał się „niezależnym osądem i szeroką wiedzą zdobytą podczas podróży”, a także „talentem do tworzenia opisów”.
Fotografie klęski głodu mały|Fotografia opublikowana przez Stephensa w „The Statesman” 22 sierpnia 1943 roku Kiedy w 1943 roku Bengalowi zagroziła klęska głodu, brytyjski rząd bagatelizował sytuację, mówiąc raczej o niedoborach żywności niż głodzie; Leo Amery, brytyjski sekretarz stanu ds. Indii wydawał się nie wierzyć, że propaganda może zapobiec kryzysowi, zniechęcając do gromadzenia zapasówGhosh, Sanjukta (2018). Famine, Food and the Politics of Survival in Calcutta, 1943–50. W: Sarkar, Tanika; Bandyopadhyay, Sekhar (eds.). Calcutta: The Stormy Decades. Abingdon: Routledge. s. 211–212.. Jak pisał Cormac Ó Gráda, przez wiele miesięcy Stephens i The Statesman stosowali się do tego, „trzymając się oficjalnej linii, ganiąc lokalnych handlowców i producentów, chwaląc ministerialne wysiłki”Ó Gráda, Cormac (2015). Eating People Is Wrong, and Other Essays on Famine, Its Past, and Its Future. Princeton: Princeton University Press. s. 42.. Odnoszenie się do sytuacji jako „głodu” było zabronione na mocy „przepisów nadzwyczajnych”Mukherjee, Janam (2015). Hungry Bengal: War, Famine and the End of Empire. New York: Oxford University Press. s.