Na wieść o powstaniu w Sveaborgu faktycznie wybuchło powstanie w Kronsztadzie; wśród tamtejszych marynarzy rozeszły się pogłoski, że zbuntowany garnizon Sveaborga odniósł zwycięstwo. Bunt ten został spacyfikowany po niecałych dwóch dniachA. Asher, The Revolution of 1905. Authority Restored, s. 232.. Dzień później wybuchł także bunt na krążowniku Pamiat' Azowa, który również szybko stłumiono. W strajku solidarnościowym, który nie został odwołany mimo stłumienia powstania, wzięło udział 71 tys. robotników i robotnic. Było to liczbą relatywnie niewielką na tle wcześniejszych takich mobilizacji podczas rewolucji 1905 r., również dlatego, iż pracownicy wiedzieli już, że bunt w Sveaborgu poniósł już klęskę. Strajk zakończył się po czterech dniach.
W czasie walk o Sveaborg zginęło 18 osób, 40 zostało rannych. 967 marynarzy i żołnierzy stanęło przed sądami wojskowymi. 127 z nich zostało skazanych na katorgę, 735 - osadzono w więzieniach i skierowano do oddziałów karnych, 77 - uniewinniono. 17 uczestników powstania, w tym Jemieljanow i Kochanski, zostało skazanych na karę śmierci i rozstrzelanychA. Asher, The Revolution of 1905. Authority Restored, s. 238.. Cion zbiegł i w 1907 r.