Oddziały Kozaków rozpędziły demonstracje poparcia dla żołnierzy na helsińskim Placu Senackim i zajęły nabrzeża Zatoki Fińskiej, by nie dopuścić do połączenia się robotników i powstańców.
Na wyspach Sveaborga, w tym na głównej wyspie, doszło do starć między żołnierzami lojalnymi wobec władz i powstańcami. W drugim dniu powstania komendant twierdzy oceniał sytuację jako beznadziejną i sugerował, że wierne mu siły są zbyt słabe, by pokonać buntowników. r. do Helsingforsu skierowano dodatkowe siły, a część twierdzy opanowaną przez zbuntowanych żołnierzy ostrzelały z dział okrętowych pancernik „Cesariewicz” i krążownik 'J. Bushnell, Mutiny amid Repression, s. 219.. 60 buntowników zginęło ponadto wskutek przypadkowej eksplozji beczki prochu. Jako pierwsi poddali się uczestnicy powstania, którzy znajdowali się w porcie wojskowym w Helsingforsie. Tego dnia po zapadnięciu zmroku także powstańcy na wyspach, przekonani już, że ich wystąpienie nie miało szans sukcesu, postanowili się poddać. Setki powstańców zostało aresztowanych, część zbiegła.