Był eksploatowany do 1950 r., po skreśleniu z rejestru statków latających został przekazany do Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie.
W latach 1993–1998 Otto Grau zbudował wierną kopię DFS Rhönsperber, który został zarejestrowany z numerem D-9025.
Konstrukcja Jednomiejscowy szybowiec uniwersalno-treningowy o konstrukcji drewnianej w układzie średniopłata. Kadłub o przekroju owalnym, w całości kryty sklejką. Kabina pilota osłonięta owiewką o szkielecie wykonanym z rurek stalowych. Płat o konstrukcji jednodźwigarowej ze skośnym dźwigarkiem pomocniczym. W części środkowej ma profil Gö 535, który na końcówce przechodził w Gö 409. Do dźwigara kryty sklejką, a dalej płótnem. Skrzydło było wyposażone w hamulce aerodynamiczne oraz lotki. Usterzenie wolnonośne, statecznik pionowy i poziomy do dźwigara kryty sklejką a dalej płótnem. Podwozie jednotorowe złożone z podkadłubowej płozy jesionowej z amortyzacją gumową i płozy ogonowej.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Niemieckie szybowce