Jako społecznik był jednym z inicjatorów i współtwórców „Kasy pomocy dla osób pracujących na polu naukowym im. dr. med. Józefa Mianowskiego”, założonej w 1881 przez grono byłych profesorów i studentów Szkoły Głównej i nazwanej imieniem jedynego rektora tej uczelni. Działalności w Kasie Dobrski poświęcił 33 lata: w okresie 1881-1893 sprawował funkcję sekretarza Komitetu (organu zarządzającego Kasą), w latach 1896–1904 był wiceprezesem Kasy, a od połowy grudnia 1904 do początku 1915 jej prezesem. Dzięki funduszom Kasy i staraniom Dobrskiego jako członka Komitetu ukazało się drukiem wiele prac z zakresu nauk medycznych, w tym higieny, której był propagatorem. W grudniu 1875 został przyjęty w poczet Warszawskiego Towarzystwa Lekarskiego, stając się jednym z najbardziej zasłużonych jego członków. Od 1898 do śmierci był skarbnikiem Towarzystwa, a w latach 1877–1879 członkiem Zarządu i redaktorem „Pamiętnika Warszawskiego Towarzystwa Lekarskiego”. W okresie prawie 40 lat swojej aktywności w Towarzystwie uporządkował jego finanse i administrację. W uznaniu zasług w 1914 otrzymał zaszczytny tytuł członka honorowego WTL. Był także kasjerem Kasy Wsparcia dla wdów i sierot po lekarzach.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Konrad Dobrski · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.