Wrangla pod Mariupolem.
Po zakończeniu wojny domowej pozostał w rezerwie dowództwa Sił Morskich Armii Czerwonej, jednocześnie wznowił studia na wydziale elektromechanicznym Petersburskiego Instytutu Politechnicznego. W marcu 1922 roku wstąpił do Akademii Marynarki Wojennej. W trakcie pobytu w akademii w okresie od lipca do grudnia 1924 roku jako starszy asystent i komisarz okrętu patrolowego „Worowskij” uczestniczył w rejsie z Archangielska do Władywostoku. Następnie został skierowany do Chin, gdzie był starszym doradcą wojskowym i szefem biura marynarki wojennej.
Po ukończeniu misji w Chinach, powrócił do Akademii Marynarki Wojennej, gdzie w 1927 roku ukończył studia. Następnie został dowódcą niszczyciela „Engels”. W kwietniu 1929 roku został dowódcą 1 Dywizjonu Niszczycieli Floty Bałtyckiej. W sierpniu 1929 roku kierował zespołem okrętów wojennych, który odwiedził z oficjalną wizytą w Niemczech, a lutym 1930 roku był członkiem delegacji, która udała się do Niemiec w celu zapoznania się z niemiecką marynarka wojenną. W październiku 1930 roku został inspektorem, a w 1931 zastępca inspektora Zarządu Sił Morskich Armii Czerwonej. W 1932 roku był ekspertem radzieckiej delegacji na konferencję genewską w sprawie redukcji uzbrojenia.