W marcu 1934 roku został inspektorem floty Armii Czerwonej. W marcu 1934 roku był dowódca lodołamacza „Krasin”, który uczestniczył w akcji ratowania załogi statku „Czeluskin”.
W sierpniu 1937 roku został dowódcą Floty Czarnomorskiej, którą dowodził do grudnia 1937 roku. W styczniu 1938 roku został I zastępca Ludowego Komisarza Marynarki Wojennej ZSRR, a z uwagi że ówcześni ludowi komisarze Piotr Smirnow i Michaił Frinowski nie znali się na marynarce wojennej, faktycznie był dowódcą Marynarki Wojennej Armii Czerwonej.
W dniu 26 marca 1939 roku został aresztowany pod zarzutem udziału w spisku wojskowym i 16 marca 1940 roku Kolegium Wojskowe Sądu Najwyższego ZSRR skazał go na karę śmierci. Wyrok wykonano już następnego dnia 17 marca 1940 roku.
Decyzją Kolegium Wojskowego Sądu Najwyższego ZSRR z 23 czerwca 1956 roku został zrehabilitowany.
Awanse flagman II rangi (Флагман 2-го ранга) (02.12.1935, rozkaz nr 2500)Odpowiednik polskiego stopnia – kontradmirał. flagman I rangi (Флагман 1-го ранга) (15.08.1937, rozkaz nr 3090/π)Odpowiednik polskiego stopnia – wiceadmirał. flagman floty II rangi (Флагман флота 2-го ранга) (22.02.1938)Odpowiednik polskiego stopnia – admirał.