Działalność w ramach Polskiej Misji Wojskowej zakończył 31 października 1946 roku.

Działalność po 1946 roku Od 1 listopada 1946 roku do 27 września 1949 roku pracował w Prokuraturze Sądu Okręgowego w Warszawie, następnie, do 13 lutego 1950 roku, w Prokuraturze Sądu Apelacyjnego w Gdańsku, do 15 września 1950 roku w Prokuraturze Sądu Najwyższego, a później, do 30 czerwca 1955 roku, w Prokuraturze Generalnej. Był członkiem Polskiej Partii Robotniczej i Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W 1955 roku na własną prośbę odszedł z pracy w sądownictwie.

Od 1955 roku pracował jako adwokat w województwie białostockim, a od 1965 do 1970 roku jako radca prawny. Był także aktywnym działaczem samorządu adwokackiego. W latach 1961–1970 był rozpracowywany przez Wydział III Komendy Wojewódzkiej Milicji Obywatelskiej w Białymstoku, podejrzewano go o prowadzenie „wrogiej” i „rewizjonistycznej” działalności wśród inteligencji. Zmarł w 1997 roku. Został pochowany na cmentarzu farnym w Białymstoku.

Z materiałów zebranych przez Bednarza korzystano podczas procesów m.in. Arthura Greisera, Waltera Pillera i Hermanna Gielowa.