Dodatkowo testament przewidywał powołanie Instytucji Rolniczo-Przemysłowej, która obejmowała różnego rodzaju zakłady produkcyjne działające na terenie majątku.
Dobra sztabińskie obejmowały 27 wiosek i kilka osad leśnych zamieszkałych łącznie przez ok. 3700 osób. Była to ludność polska, białoruska, a także Żydzi oraz pochodzący z Rosji staroobrzędowcy. W wyniku reform hrabiego Brzostowskiego pańszczyznę przekształcono w system, w którym chłopi dzierżawili ziemię za czynsz (uwłaszczenie nastąpiło w 1854), mogli też korzystać z zapomogi wypłacanej ze specjalnego funduszu, a osoby starsze objęte były bezpłatną opieką lekarską. Finansowane były też szkoły, działała kasa oszczędnościowa i pożyczkowa, prowadzono działania przeciwdziałające alkoholizmowi. Reformy obejmowały też równouprawnienie ludności niezależnie od wyznania i narodowości. Do pionierskich osiągnięć realizowanych w Rzeczypospolitej Sztabińskiej zalicza się m.in.