Dodatkowo na każdej z burt jedno działo było umieszczone w charakterystycznym kroplowo oprofilowanym wystającym stanowisku na burcie pod pokładem dziobowym i jedno w wycięciu burty blisko samej rufy.
Broń podwodną stanowiło pięć nadwodnych wyrzutni torpedowych kalibru 450 mm (nominalnie 18-calowych), z tego jedna stała w stewie dziobowej i cztery ruchome w burtach, w okolicach działa dziobowego i rufowegoInformacja o pięciu wyrzutniach torped kalibru 450 mm, w tym czterech ruchomych, według . Liczbę pięciu wyrzutni potwierdza większość źródeł, w tym (podając schemat rozmieszczenia) i . Odmiennie ogólnikowo podają trzy wyrzutnie. podaje obie wersje..
thumb|„Chacabuco” od góry po modernizacji, 1941–1942 W latach 1939–1941 okręt został poddany modernizacji, w toku której wymieniono całkowicie uzbrojenie na sześć pojedynczych dział kalibru 152 mm L/50, w tym dwa na pokładzie dziobowym i rufowym, na miejscu dział 203 mm, a cztery na burtach na śródokręciu. Działa te były brytyjskiego eksportowego modelu TT. Uzbrojenie pomocnicze stanowiły tylko cztery pojedyncze działa kalibru 57 mm, ustawione po dwa na burtę na pokładzie po bokach nadbudówki dziobowej. Według innych źródeł, były to działa przeciwlotnicze kalibru 76,2 mm. Usunięto przy tym stanowiska dział w burtach na dziobie razem z ich wystającą obudową.