Miał z nią trzech synów: najstarszego – urodzonego w 258 roku, autora trzytomowej historii wojen cesarzy Waleriana, Galiena i Klaudiusza, osadzonego na tronie chorezmijskim przez babkę Mitroanię w 274 roku, po utracie władzy kapłana Dzeusa-Jehowy w Bosporze cymmeryjskim. średniego – pracownika mennicy cesarskiej, który stanął na czele buntu, krwawo stłumionego przez cesarza Aureliana; najmłodszego – nawróconego na chrześcijaństwo przez Terencję Pergamenkę, uczennicę Orygenesa i Sekstusa Juliusza zwanego Afrykańskim lub Palestyńskim. adoptował też jej syna z pierwszego małżeństwa – Sykoriusza Pompejusza. Ten miał dwie żony: pierwsza – Proba urodziła mu syna: Sykoriusza Probusa, urodzonego w 283 roku; druga – nieznanego imienia, urodziła mu córkę, która z powodu małoletności zawarła ugodę małżeńską z Senecjonem. Konstancjusza – po odkryciu przez Mitroanię, że jej syn Septymiusz został w rzeczywistości podmieniony, zaczęła ona rozgłaszać, że faktycznym wymienionym na Septymiusza, jej synem ze związku z Klaudiuszem był Konstancjusz. Konstancjusz z pierwszą żoną, Heleną, posługaczką w bityńskiej gospodzie, miał syna: Konstantyna – jego legalną nałożnicą została prawnuczka Mitroanii z małżeństwa z Anulinusem, Minerwina. z Anulinusem starszym: Klaudię Mitroanię Anulinę – zmarła w połogu. jej córka – zamężna z Minerwiuszem,