wydała na świat dwoje dzieci. córkę Minerwinę – upatrzona przez Mitroanię na żonę Sykoriusza Probusa, potem po wplątaniu do rodu Ragonidów Konstancjusza, ku niezadowoleniu rodziny, na żonę Konstantyna. Ostatecznie została jego legalną nałożnicą; młodszego syna. Anulinusa młodszego, który został prokonsulem prowincji Afryka. z koniuchem chorezmijskim: Afrygusa – władcę Chorezmii i założyciela nowej dynastii Afrygidów.
Księga rodu Ragonidów Opowieść o rodzie Ragonidów jest dziełem Mitroanii. Tworzy ją ona mając na oku cel polityczny. Próbuje wpłynąć poprzez fikcję na rzeczywistość, przy okazji starając się ugruntować własną tożsamość, ginącą w niepewnej wiedzy o przeszłości. Jej opowieść przygotowuje daleko w przód miejsce dla kolejnych potomków. W ciasną przestrzeń historii rodzinnej jej autorka stara się zmieścić wielką historię. Wykonuje w ten sposób ważną pracę dla synów Ragona, sprawia że w historii świata poczują się jak u siebie w domu. Stara się zapanować nad zgiełkiem zbyt bogatej w wydarzenia przeszłości i jednocześnie, opowiadając o sobie jako o córce i wnuczce władców Chorezmu, stworzyć atrakcyjny wzorzec, w którym rozpoznają się jej słuchacze, w przyszłości cesarze rzymscy.