Jego przeciwnikami są agenci cesarskiego wywiadu, a przede wszystkim dwóch niezwykle inteligentnych i znających go ludzi, brat jego narzeczonej, Storacjusz i krewny Rufus. Cesarstwo rzymskie, podzielone w tym czasie na dwie części zachodnią i wschodnią, jest wstrząsane sporami religijnymi o istotę relacji między Bogiem Ojcem a Synem Bożym, o współistotność lub o współpodobieństwo Osób Boskich oraz o sposób istnienia dwóch natur w Jezusie Chrystusie. Zagraża mu także najazd Hunów Attyli. Spory religijne rozniecają niezwykłe namiętności. Pasjonują się nimi również rzeźnicy i piekarze, a tłum podczas zawodów kwadryg na hipodromie, zwycięstwo woźnicy reprezentującego jedną ze storn sporu traktuje jako znak Boży. Zaogniająca się kontrowersja doprowadzi niebawem do schizmy między Konstantynopolem a Rzymem.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Twarz księżyca. Opowieść bizantyńska z roku 450 · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.