Kontynuacje Zachodnią częścią cesarstwa rządzi Aecjusz, którego czytelnik Parnickiego zna z jego pierwszej powieści Aecjusza, pierwszego Rzymianina. Pomysł sprzed lat kontynuowania powieści został jednak rozwinięty w zupełnie inny sposób. Opowieść bizantyńska jest bowiem nie tyle kontynuacją Aecjusza, co pierwszej części Twarzy księżyca. Maksymian i Rufus są dalekimi krewnymi Mitroanii, zmarłej dwieście lat wcześniej. Obydwaj znają Księgę o dziejach życia i majaczeń chorobowych Mitroanii Chorezmijki. Storacjusz jest nawet autorem komentarza do tej księgi. Ich zapatrywania teologiczne łączą się bezpośrednio z przebiegiem tajnej misji Maksymiana. Realizacja zawiłych kombinacji politycznych, z którymi ta misja jest związana, zależy od tego, co wplątani w nią ludzie sądzą o przekazach rodowych Mitroanidów.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Twarz księżyca. Opowieść bizantyńska z roku 450 · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.