Od stycznia do 6 września 1921 kontynuował naukę w Szkole Sztabu Generalnego. Od 1 czerwca 1921 a jego oddziałem macierzystym był 25 pułk ułanów. Po ukończeniu kursu minister spraw wojskowych na wniosek szefa Sztabu Generalnego przyznał mu „pełne kwalifikacje do pełnienia służby na stanowiskach Sztabu Generalnego” i przydzielił do Generalnego Inspektoratu Jazdy w Warszawie. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu rotmistrza ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 65. lokatą w korpusie oficerów jazdy (od 1924 – kawalerii). Później został przydzielony do Oddziału III Sztabu Generalnego w Warszawie na stanowisko kierownika referatu. We wrześniu 1923 został przydzielony do VII Brygady Jazdy w Poznaniu na stanowisko szefa sztabu. 31 marca 1924 prezydent RP nadał mu stopień majora ze starszeństwem z dnia 1 lipca 1923 i 19. lokatą w korpusie oficerów jazdy. Z dniem 1 lipca 1924 został przydzielony do 3 Dywizji Kawalerii w Poznaniu na stanowisko szefa sztabu. Z dniem 10 września 1924 został przeniesiony do 15 pułku ułanów. Z dniem 1 maja 1925 został mu przedłużony stan nieczynny o kolejne cztery miesiące. Z dniem 31 sierpnia 1925 został przeniesiony do rezerwy. W 1934, jako oficer rezerwy pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr I.