Wprowadzając w Post scriptum, perspektywę zewnętrzną wobec bohatera, pozwala czytelnikowi procesy stłumienia i sposób w jaki potężne, uwięzione w nieświadomości siły wdzierają się do świadomego ja i oszukują wewnętrzną cenzurę obrazami zakazanych pokus.
Kwestia wolności Ja świadome stoi u Parnickiego po stronie wolności, nieświadomość, po stronie zniewolenia. Nieświadomość wydaje człowieka na łup nie znanym mu siłom. Nie potrafi ich kontrolować. Jeśli więc znajdzie się kto potrafi przeniknąć rządzący nim mechanizm, ma go w ręku. Może uczynić zeń posłuszne mu narzędzie nieświadome tego, komu służy, i że w ogóle służy. Leptynes ma spóźniony przebłysk, że to władcy Seleukii poddali sobie wolę moją. Jego śmieszność okazuje się śmiesznością marionetki. Omotanie i zniewolenie jednostki jest u Parnickiego zawsze elementem gry politycznej, zniewoleniem jednostki przez system, machinę władzy lub organizację. Uwagi.
Przypisy . . . . . . . .
Bibliografia
Kategoria:Twórczość Teodora Parnickiego Kategoria:Polskie powieści historyczne