Swoboda dysputy ograniczona jest sztywnymi regułami. Często wybuchają spory o kwestie proceduralne, dla czytelnika dosyć nużące, choć rozmawiający co chwila zapewniają, że kwestie te mają bardzo istotne znaczenie dla istoty obrad i dla toczącej się walki o rząd dusz. Tożsamość uczestników spotkania jest tajna. Wszyscy noszą maski i jednakowe szaty. Z czasem okazuje się, że są tam obecne osobistości bardzo znaczące, zgromadzone z całego ówczesnego świata od Wysp Brytyjskich po Egipt i od Hiszpanii po Środkową Azję. Są sobie obcy, różnią ich cele polityczne, interesy, kultura, zapatrywania filozoficzne i teologiczne. Dla wielu z nich spotkanie skończy się śmiercią.
Cel zjazdu W ostatnim dniu spotkania okazuje się, że celem zjazdu jest powstrzymanie ekspansji arabskiej, która sięgnęła Pirenejów. Potomkowie Mitroanii mają przekonać świat, że można ich powstrzymać. W przewidywanym w niedalekiej przyszłości starciu Franków z Arabami, mają uformować rodowy klin bitewny, który powstrzyma atak Arabów tak długo jak nigdy dotąd, aby natchnąć współczesnych wiarą w możliwość powstrzymania wojsk arabskich. Zadaniem Mitroanidów jest zwycięstwo duchowe, nie polityczne czy militarne. Zjednoczeni kiedyś wiedzą tajemną o Przeciwziemi wpadli w pułapkę jaką zastawił na nich martwy mit rodzinny. Stali się narzędziem obcych sobie sił politycznych.