Wylęgarnie dziwów – piąty tom cyklu Teodora Parnickiego Nowa baśń wydany w 1967 roku.

O powieści Po powrocie z Polski do Meksyku w lipcu 1966 Parnicki powrócił do pracy nad trzecim tomem Twarzy księżyca, którą pisał równolegle z piątym tomem Nowej baśni. Powieść ukazała się staraniem PIW-u w następnym roku w nakładzie 5.000 egzemplarzy.

Część II – Dysputa Powieść dzieli się na dwie części: pierwszą zajmuje Księga nowa o misce soczewicy, czyli «Baśń nad baśniami», drugą – dysputa dotycząca autorstwa tej Księgi. Czas zdarzeń, o którym mówią postaci z części drugiej odpowiada mniej więcej życiu Zagłoby, jako bohatera powieści I u możnych dziwny, czyli pierwszej połowie XVII wieku, co w pewnym miejscu potwierdza odsyłacz do tekstu. Część druga powieści kontynuuje też historię losów Atanazego Diaza i Jakuba Typotiusa, bohaterów Glinianych dzbanów, po ich wyjściu z więzienia szwedzkiego. Przede wszystkim jednak dysputa jest autotematycznym komentarzem do Baśni nad baśniami i do poprzednich tomów cyklu.