W szóstym tomie Nowej baśni jej bohaterowie będą jeździć motocyklem czasoprzestrzennym, w Tożsamości czasoprzestrzennym pociągiem i Nautiliusem z 20.000 mil podmorskiej żeglugi wyposażonym w aparat futurologiczny, w Muzie dalekich podróży ktoś kupuje wellsowski wehikuł czasu. Parnicki wyposaża swoje powieści w typowe rekwizyty techniczne. Informacje o nich są dość dokładne. Wszystko zostaje odmienione: porządek polityczny i społeczny, medycyna, technika, biologia. Cała rekwizytornia techniczna traktowana jest z wielkim namaszczeniem, mogącym znaleźć wytłumaczenie w stylizacji Księgi na utopię XVII-wiecznego autora. Przede wszystkim jednak swoistą anachroniczność wystroju tłumaczy fakt służebnego charakteru poetyki science-fiction u Parnickiego. To co istotne nie tkwi bowiem w szczegółach obrazu świata, ale w ukrytym założeniu, że proces historyczny, okazuje się efektem spisku uczonych.
Uwagi
Przypisy . . . . . . .
Bibliografia
Kategoria:Nowa baśń Kategoria:Polskie powieści historyczne Kategoria:Powieści z 1967