Wraz z upowszechnieniem komputeryzacji i internetu, książkowe wydania słowników zostały uzupełnione o wersje elektroniczne, strony internetowe i aplikacje mobilne.
Artykuły hasłowe w jednojęzycznych słownikach dydaktycznych różnią się od haseł w słownikach ogólnych. Definicje są pisane prostym językiem, stosowany bywa specjalnie opracowany metajęzyk, mają rozwinięty opis gramatyczny, podaną wymowę, zwykle międzynarodowym alfabetem fonetycznym, zawierają przykłady użycia, pomocne w rozumieniu hasła, sytuujące je w odpowiednim kontekście gramatycznym oraz służące rozumieniu sposobu użycia danego wyrazu hasłowego.
Słowniki w metodyce Standardem w dydaktyce języków obcych jest używanie słownika dwujęzycznego. Takiego typu słowników studenci używają najczęściej, przy czym przeważa używanie słownika tłumaczącego z języka obcego na język ojczysty. Uczący się wskazują na łatwość w korzystaniu jako największą jego zaletę. W słowniku dwujęzycznym prosty jest proces kodowania (uczenia się słowa w języku obcym) i dekodowania (zrozumienia języka obcego). Wadą takich słowników jest zwykle to, że pisane są zazwyczaj dla naturalnego użytkownika jednego języka, toteż nie zawierają informacji potrzebnych do kodowania i dekodowania w obydwie strony.