Jej przybrzeżna marynarka, zdatna jedynie do celów patrolowych, nie miała starć z wrogiemTransportowiec „Presidente Trujillo” został zatopiony 22 maja 1942 roku przez niemiecki okręt podwodny U-156, ale już po przekazaniu w 1938 roku do służby cywilnej (. Okręty dozbrojono jedynie w działka kalibru 20 mm i bomby głębinowe. Na początku 1944 roku USA dodatkowo przekazały Dominikanie trzy 83-stopowe kutry patrolowe.

Po 1946 thumb|Niszczyciel „Generalissimo”, jeszcze jako brytyjski „Fame” Dopiero po wojnie Dominikana, rządzona dyktatorsko przez prezydenta Trujillo, przystąpiła do budowy wyjątkowo silnej jak na Karaiby i państwo tej wielkości marynarki wojennej, w oparciu o okręty pozyskiwane z nadwyżek wojennych państw alianckich. Jako pierwsze nabyto w 1946 roku od Kanady: korwetę typu Flower „Cristobal Colón” i fregatę typu River „Presidente Trujillo” (późniejsza „Mella”), zaadaptowaną na jacht prezydencki. W latach 1947–49 nabyto dwa brytyjskie niszczyciele budowy przedwojennej („Trujillo” i „Generalissimo”), trzy amerykańskie fregaty typów Tacoma i Asheville (River) oraz cztery dalsze korwety typu Flower z Kanady.