Oprócz tego marynarka posiadała wówczas niezbyt liczne małe jednostki, głównie patrolowe i desantowe.
thumb|Okręt patrolowy „Almirante Didiez Burgos” (amerykański stawiacz boi), 2008 thumb|Patrolowiec „Altair” wcielony w 2003 W kolejnych dekadach rozwój marynarki został wstrzymany i nie nabywano już tak dużych okrętów, ani o większej wartości bojowej. W latach 60. i 70. pozyskiwano z USA okręty patrolowe różnej wielkości, głównie stare, w tym największe z nich trzy adaptowane stawiacze sieci typu Cohoes i dwa byłe trałowce typu Admirable. W latach 80. nabyto jedynie dwa nowe niewielkie patrolowce typu Swiftship 110ft. Do tej pory wycofano okręty nabyte bezpośrednio po wojnie, przy czym fregatę „Mella” zachowano jako okręt-muzeum. Taki stan marynarki, uzupełnianej przez kolejne stare amerykańskie okręty pomocnicze lub patrolowe, utrzymał się do końca XX wieku. W 2000 roku liczebność personelu marynarki wynosiła 3800 ludzi, w tym piechota morska.