4. Zet Ku rozmawia z ekscelencją. W trakcie rozmowy ujawnia, że mecenas nosi nazwisko Oktiabrskij (sam mecenas wyjawi potem, że nazwisko jest przybrane, że na imię ma Jonasz i pochodzi z Corku w Irlandii). Zet Ku namawia ekscelencję do buntu przeciw władzy, która uniemożliwia im poznanie gdzie są i kiedy. Ekscelencja jest przekonany, że jest co najmniej zastępcą namiestnika Galicji na przełomie XIX i XX wieku. Oskarża Zet Ku o działalność antypaństwową, polegającą na głoszeniu, że Damaszek powinien należeć do Rzymu (prawdopodobnie trzeciego, czyli Moskwy). W związku z tym zaprasza do rozmowy, która przekształca się w śledztwo, naczelnika kontrwywiadu Joachima Siccę (który twierdzi, że nazywa się Siciński lub Sykomorowicz). Towarzyszy mu protokolant. W trakcie śledztwa zjawiają się mecenas i psychosocjolog, doktor Ant. Wielowątkowa rozmowa obecnych dotyczy możliwości ustalenia czy pani Zet Ku i Samon mogą być oskarżeni o działalność antypaństwową, skoro nie wiadomo w jakim państwie rozmawiający się znajdują. Przy okazji doktor Ant wyjaśnia, że Samon jest pseudonimem autora pochodzącym najprawdopodobniej od słowiańskiego imienia Samosław lub Samochwał. Zjawia się nowa postać, która ujawnia, że pani Zet Ku nazywa się Zoe Kiedrzyńska, oryginalnie Quirina.