To muzyka zimna i pod wieloma względami niegościnna, ale przepełniona pomysłami i odświeżającą chęcią uwzględnienia złożoności w czasach, gdy tak wiele muzyki tanecznej wraca do korzeni”.
Zdaniem Andy’ego Kellmana z AllMusic „album zawiera jedne z najmniej barwnych, ale najbardziej pomysłowych materiałów [muzycznych] Halo”.
„Chain of Rain jest w zasadzie próbą Laurel wydania klasycznego techno” – ocenił Daniel Sylvester z Exclaim! wyjaśniając: „Muzyka Halo nigdy nie była związana z nostalgią ani spójnością tematyczną, pozostawiając Chance of Rain jako świetny przykład artysty starającego się działać w twórczej próżni.
Według Martyna Younga z musicOMH „muzykę na Chance Of Rain można ogólnie określić jako klubową muzykę taneczną. Ale każdy utwór jest umiejętnie wypełniony odwracającymi uwagę i dezorientującymi niuansami, rozciągającymi, drażniącymi, a czasami brutalizującymi muzykę w coś zupełnie wyjątkowego”. Chance Of Rain jest albumem „zakorzenionym w najgłębszych głębinach eksperymentalnej elektroniki” i „wyraźnie odmiennym pod względem kreatywności i ekspresji od Quarantine”.