Pełniąc urząd prowincjała i delegata biskupów Manili odwiedził prawie wszystkie prowincje archipelagu. Zbierał informacje i czynił notatki dotyczące różnych aspektów życia mieszkańców Filipin oraz środowiska przyrodniczego. W 1834 roku opublikował mapę topograficzną prowincji. Kolejna ukazała się w Manili w 1845 roku. Przetłumaczył i opublikował w języku tagalskim starotestamentalne psalmy pokutne oraz dziełko dotyczące spowiedzi i komunii. Ostatnie lata życia spędził w klasztorze w Guadalupe. Zmarł osłabiony długotrwałą dyzenterią w Manili 1 kwietnia 1845 roku.
Dzieło Flora de Filipinas Ojciec Blanco nie miał kontaktu ze współczesnymi sobie botanikami europejskimi, z których osiągnięć mógłby skorzystać redagując swoje dzieło o florze Filipin. Korzystał z Linneusza, w miarę prowadzenia prac z Genera plantarum secundum ordines naturales disposito Jussieu oraz niektórych wczesnych dzieł Augustina de Candolle. Opublikowana po raz pierwszy w 1837 roku Flora de Filipinas była pierwszym tego typu traktatem dotyczącym roślinności wysp. Publikację umożliwili: hiszpański polityk i botanik , Maria Krystyna de Borbón oraz gubernator generalny wysp . Blanco napisał traktat w języku hiszpańskim. Dzieło liczy 887 stron, poprzedzone zostało 78 stronami wstępu.