Juliusza Ligonia, a w późniejszym okresie liczba działek wzrosła do ponad 200.
W 1929 roku oddano do użytku biegnącą wzdłuż wschodniej części ulicy Ceglanej i dalej wzdłuż ulicy Meteorologów linię wąskotorową 785 mm relacji Giesche I (późniejsze Katowice Szopienice Wąskotorowe) – Kopalnia Wujek. Dodatkowo istniała odnoga tejże linii do cegielni, która kończyła się za późniejszym kompleksem szpitalnym. Ruch pociągów do kopalni „Wujek” zawieszono w 1963 roku.
lewo|mały|Cegielnia Hugona Grünfelda po pożarze w lipcu 1934 roku
W 1934 roku doszło do pożaru cegielni Grünfeldów, po czym nastąpił powolny okres likwidacji i stopniowej wyprzedaży nieruchomości rodziny. Rok później podjęto decyzję o nieodbudowywaniu zakładu, a teren planowano rozparcelować i przeznaczyć pod zabudowę mieszkaniową. Stolarnia natomiast nie ucierpiała w pożarze i działała dalej. Odkrywkę gliny zalano wodą, tworząc akwen zwany stawem Grünfeld. Ostatnie nieruchomości Hugo Grünfeld sprzedał w sierpniu 1939 roku. Zmarł on 20 września tego samego roku we Lwowie.
W 1938 roku drodze nadano nazwę ulica Ceglana. W czasach niemieckiej okupacji trasa nosiła nazwę Hoher Weg.