Część zebranych pieniędzy została rozkradziona, co doprowadziło do napięć wśród powstańców. Niektórych podejrzewano o sympatyzowanie z Francuzami. Do aresztu trafiło wiele osób, w tym w Forcie Chambray przetrzymywano trzech kanoników, którzy wcześniej nieśli posługę w Cytadeli. Na rozkaz Saverio Cassara – prawdopodobnie z osobistych uprzedzeń – aresztowany został również Antonio Mallia, jeden z komendantów Rabatu, którego przetrzymywano w Xagħra, z dala od Xewkija i Sannat, gdzie cieszył się ogromną popularnością.
Kilka tygodni później brytyjski admirał Horatio Nelson przybył na Gozo i wraz z Saverio Cassarem omówił przyszłe warunki kapitulacji Francji na wyspie. Ostatecznie podjęto negocjacje pomiędzy powstańcami a oblężonymi francuskimi żołnierzami za pośrednictwem Sir Alexandra Balla.
Wsparcie z zewnątrz Po wypędzeniu z kraju Rycerzy Zakonu św. Jana, Maltańczycy nadal uznawali króla Neapolu za swojego władcę. Po wybuchu rewolty na wyspach maltańskich, powstańcy wysłali wiadomość na Sycylię i Neapol z prośbą o pomoc.