Wskazał główne powody wybuchu powstania przeciwko francuskiej okupacji:
Katastrofalna polityka religijna Francji – Maltańczycy pomimo początkowej euforii wobec przejęcia kontroli nad ich krajem przez Francję, diametralnie zmienili nastawienie wobec okupantów po tym, gdy Francuzi dopuścili się splądrowania kościoła konwentualnego św. Jana w Valletcie. Wkrótce doszło do podobnych zdarzeń w innych świątyniach. Niezadowolenie Maltańczyków wzrosło jeszcze bardziej po tym, gdy „większość srebra w katedrze w Città Vecchia [Mdinie] została wywłaszczona i zamieniona na monety w celu uregulowania wynagrodzeń garnizonu”, co „było wielką obrazą dla Maltańczyków”. Od tego momentu wielu z nich, zwłaszcza mieszkańcy wsi, było przekonanych, że „my [tj. Francuzi] zrobimy to samo ze wszystkimi innymi kościołami na wyspie”.
Wbrew wcześniejszym obietnicom, mieszkańcom Malty nigdy nie wypłacono rekompensaty za szkody poniesione w czasie walk pomiędzy Francuzami a Zakonem św. Jana.
Maltańczycy, którzy zostali wcieleni do francuskiej armii, zmierzającej do Egiptu, nie otrzymali pełnego żołdu.