Podczas powstania warszawskiego, do 18 sierpnia 1944 roku przebywał w piwnicy budynku przy ulicy Mszczonowskiej, skąd trafił następnie do obozu przejściowego w Pruszkowie. Z Pruszkowa trafił do obozu pracy w Soest, gdzie pracował w fabryce amunicji. Następnie udał się pociągiem do Berlina, zgłosił się tam do Arbeitsamtu i został zatrudniony w fabryce Siemensa, w Berlinie pomagał mu Stabenow i były szef warszawskiej Organizacji Todt – Karl Fischer.
29 kwietnia 1945 roku odnalazł swoją rodzinę w obozie przejściowym w Bourboule, niedługo później wraz z rodziną udał się do Włoch, gdzie pracował jako tłumacz. We wrześniu 1946 roku wyjechał do Hawany, skąd 10 miesięcy później trafił do Nowego Jorku. Został osądzony przez sąd rabinacki, który uniewinnił go z zarzutu kolaboracji z Niemcami. W 1949 roku przed Sądem Społecznym przy Centralnym Komitecie Żydów Polskich przygotowywano jego proces, w którym był oskarżony o zwabianie Żydów do pułapki w Hotelu Polskim.
W Nowym Jorku prowadził fabrykę szczotek – Adams Brush Company. W latach 60. XX wieku założył własną galerię sztuki. Sprawą jego kolaboracji z Niemcami miało zainteresować się Federalne Biuro Śledcze, sprawa została jednak umorzona.