mały|Brukiew, zwana Szwedzką Rzepą, w Niemczech wykorzystywana najczęściej jako pasza dla świń mały|Znaczki z racjami rzepy z Erfurtu. Za nie przysługiwał 1 kilogram (2 funty) rzepy tygodniowo, 1917 mały|Ogłoszenie o racjonowaniu ziemniaków w Pirmasens, 1917 Rzepowa zima (z niemieckiego Steckrübenwinter) – okres z przełomu 1916 i 1917 roku w Cesarstwie Niemieckim podczas I wojny światowej, w trakcie którego ludność cywilna będąca zapleczem niemieckiej machiny wojennej przechodziła bardzo trudne warunki, głównie głód.
Wprowadzenie Przez cały okres trwającej I wojny światowej, Cesarstwo Niemieckie było w ciągłym zagrożeniu głodu przez skuteczną blokadę morską Ententy. Jakakolwiek pozostała w Niemczech żywność była wysyłana dla żołnierzy walczących na froncie. Z tego powodu ciężar niedoboru żywności został przerzucony na ludność cywilną. Zima przełomu 1916–1917, później znana jako „rzepowa zima”, wyznaczyła jeden z najtrudniejszych okresów dla wojujących Niemiec. Chłodna jesień 1916 roku spowodowała ubogie plony ziemniaków, a większość wysłanych do miast zbiorów zgniła. Potężny pobór do wojska był jednym z głównych czynników tego stanu rzeczy, ponieważ wszystkie sektory gospodarki cierpiały na brak rąk do pracyGrebler, Leo;