Winkler, Wilhelm (November 1941). The Cost of the World War to Germany and to Austria-Hungary. New Haven, Conn. Yale University Press. s. 29.. Utrata zbiorów ziemniaków zmusiła ludność niemiecką do jedzenia szwedzkiej rzepy, aby przetrwać. Tradycyjnie wykorzystywana jako pasza dla zwierząt, była w zasadzie jedynym dostępnym pożywieniem przez zimę 1917 roku. Niedożywienie i choroby odebrały tysiące żyć, głównie cywili i rannych żołnierzy, którzy wrócili z frontu. Charakterystycznym przykładem warunków panujących w domach był skok śmiertelności kobiet, który w porównaniu do czasów przedwojennych wzrósł o 11,5% w 1916 i o 30% w 1917 rokuKeegan, John (2012). The First World War. Knopf Doubleday Publishing Group. s. 495.. Ten współczynnik wzrósł przez niedożywienie i choroby, które były powszechne wśród ludności niemieckiej. Głód i trudy „rzepowej zimy” mocno wpłynęły na morale w Niemczech, uświadamiając Niemcom, pod jak silnym obciążeniem jest ich kraj w przeciągającej się wojnie.