W odpowiedzi na braki, niemiecki rząd wprowadził racjonowanie żywności. Zaczęło się ono z założeniem „Biura Żywności Wojennej” 22 maja 1916 roku. Biuro odpowiedzialne było za podtrzymanie zaopatrzenia w żywność armii i społeczeństwa. W lecie 1917 roku racjonowane posiłki zapewniały tylko 1560 kilokalorii dziennie i spadły do 1000 kilokalorii w zimie. Cesarskie Biuro Zdrowia w tym czasie wymagało 3000 kilokalorii dziennie na zdrowego, dorosłego mężczyznę, trzykrotnie więcej niż zapewniono zimąStarling, Ernest H. 1920. The Food Supply of Germany During the War. Journal of the Royal Statistical Society. s. 225–254.. Cesarskie Biuro Zdrowia wprowadziło także regulację cen aby najbiedniejsi mieli co jeść. Rząd próbował także walczyć z niedoborami zbóż nakazując wypiekanie chleba z użyciem ziemniaków. Później zamieniono ziemniaka na rzepę. W tamtym czasie wykształcił się czarny rynek, dzięki któremu można się było zaopatrzyć w cokolwiek innego do jedzenia.