Cuba – kanonierka marynarki wojennej Kuby z pierwszej połowy XX wieku, oficjalnie klasyfikowana jako krążownik. Pojedyncza jednostka zbudowana w 1911 roku w USA, największy okręt bojowy w historii Marynarki Wojennej Kuby. Służyła podczas I i II wojny światowej, wycofana z czynnej służby w 1961 roku, a ostatecznie skreślona w 1971 roku.
Uzbrojenie główne stanowiły dwa działa kalibru 102 mm uzupełnione przez działa mniejszego kalibru. Wyporność wynosiła 2055 ton. Napędzały ją maszyny parowe, pozwalające na osiąganie prędkości 14 węzłów.
Historia Podstawowymi jednostkami Marynarki Wojennej Kuby, utworzonej w 1909 roku, stały się kanonierki, z których pierwszą była 500-tonowa „Baire” zbudowana w 1906 roku w Gdańsku. W 1910 roku uchwalono pierwszy program rozbudowy marynarki, w wykonaniu którego zamówiono dwie duże i dwie małe kanonierki za granicą, przez co kubańska marynarka stała się jedną z najsilniejszych w Ameryce Środkowej. Największym ze zbudowanych okrętów była kanonierka „Cuba” o wyporności ponad 2000 ton, klasyfikowana oficjalnie jako krążownik (hiszp. crucero), wraz z mniejszą kanonierką „Patria”. W literaturze natomiast okręt ten opisywany jest jako kanonierka lub slup wojenny, a po II wojnie światowej – fregata.