Wyposażenie obejmowało: klimatyzację (jako jedyne wagony osobowe w owych czasach w Polsce), wysokiej jakości wózki jezdne, łącze satelitarne, rozkładane stopnie ułatwiające wsiadanie i przystosowane także do wsiadania z miejsca, gdzie nie było peronu, ogrzewanie (oprócz ogrzewania elektrycznego, pociąg wyposażony był w ogrzewanie parowe i węglowe w każdym wagonie oddzielnie, co związane było z odbywaniem wizyt do ZSRR), dwu- lub czteroosobowe pokoje, łóżka, rozkładane stoliki, umywalki z ciepłą i zimną wodą oraz toaletką, wagon restauracyjny (kuchnia do przygotowywania posiłków, zmywak, spiżarka, lodówka), wewnętrzne telefoniczne i przez radiowęzeł połączenie każdego wagonu z obsługą pociągu i cateringiem. Sypialnia pierwszego sekretarza PZPR, w której była kanapa rozkładana na łóżko, podręczny stolik, osobna łazienka z prysznicem i specjalny przycisk do wzywania ochrony, znajdowała się w wagonie salonowym za głównym pokojem konferencyjnym. W sali konferencyjnej, mieszczącej się w głównym wagonie pociągu tzw. salonce, znajdował się telewizor z magnetowidem i zestawem nagłośnieniowym. Tapicerowane fotele zostały obite wielbłądzią skórą podczas pobytu w Mongolii. Wykończenia i okucia były wykonane z aluminium. Drzwi między wagonami, umożliwiające przejście z jednego do drugiego, były wygłuszone.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Pociąg rządowy (PRL) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.