W czerwcu 1919, po połączeniu 13 pułku strzelców z 28 pułkiem piechoty, służył w 1. kompanii 28 pułku piechoty. W jego szeregach walczył na wojnie z Ukraińcami, a następnie na wojnie z bolszewikami. Jako sierżant dowodził plutonem, a następnie pełnił obowiązki dowódcy 1. kompanii. Wyróżnił się 16 lipca 1919 podczas forsowania rzeki Seret pod Szypowcami. 2 czerwca 1920 pod Kozianami został ciężko ranny. Po trzech tygodnia leczenia szpitalnego uciekł z transportu rekonwalescentów i wrócił do pułku na front. Ponownie wyróżnił się 16 sierpnia 1920 w walce pod wsią Mokre, będącej częścią bitwy pod Radzyminem. 13 października 1920 dowódca I batalionu, porucznik Jerzy Boski we wniosku na odznaczenie Orderem Virtuti Militari napisał:
Za ten czyn został 18 sierpnia 1920 na polu bitwy pod Radzyminem odznaczony Orderem Virtuti Militari przez dowódcę Frontu Północnego, generała broni Józefa Hallera.