Flagellopantopus – wymarły rodzaj stawonogów z gromady kikutnic. Obejmuje tylko jeden opisany gatunek, Flagellopantopus blocki. Żył w dewonie na terenie odpowiadającym Europie. Miał cztery pary odnóży krocznych o rozpiętości około 90 mm. Wyróżniał się na tle pozostałych kikutnic odwłokiem zwieńczonym biczykowatym, dłuższym od ciała telsonem. Zamieszkiwał dno mórz.

Taksonomia i ewolucja Zwierzę to pojawiło się po raz pierwszy w literaturze w 2004 roku w publikacji Markusa Poschmanna jako podpisana Flagellopantopus ilustracja. Nazwa ta stanowiła wówczas nomen nudum ze względu na brak diagnozy taksonu. Formalnie rodzaj i gatunek typowy opisane zostały po raz pierwszy w 2006 roku przez Markusa Poschmanna i Jasona A. Dunlopa na łamach „Palaeontology”. Opisu dokonano na podstawie pojedynczej, datowanej na wczesny esm w dewonie skamieniałości odnalezionej w ogniwie Wingertshell formacji Kaub na terenie nieczynnego kamieniołomu Obereschenbach koło Bundenbachu w niemieckich górach Hunsrück. Nazwa rodzajowa nawiązuje do biczykowatego telsona (flagellum) zwierzęcia i jedynego współczesnego rzędu kikutnic, Pantopoda. Epitet gatunkowy nadano zaś na cześć Helmuta Blocka, który przekazał holotyp.