Drogi w śladzie późniejszej ulicy Kłodnickiej nie ma jeszcze na mapach wydanych w 1883 i 1902 roku, natomiast już 12 stycznia 1852 roku została oddana do użytku linia kolejowa łącząca Katowice z Ligotą (późniejsza linia kolejowa nr 139). Na początku XX wieku rozbudowano stację kolejową w Ligocie, a projekt jej kompleksowej modernizacji prócz powstania torów stacyjnych, budowy parowozowni, wieży ciśnień czy magazynów przewidywał także budowę nowego wiaduktu o rozpiętości 5 m dla sześciu torów nad nową wówczas szosą łączącą Panewniki z Brynowem – późniejszą ulicą Kłodnicką. Wszelkie prace przy rozbudowie stacji odebrano 5 grudnia 1908 roku bądź też trwały one w latach 1909–1914.
Pod nowo zbudowanym wiaduktem ciągnęła się droga do Brynowa równolegle do biegu Kłodnicy, a jej śladem biegnie współcześnie ulica Stara Kłodnicka i wschodni odcinek ulicy Kłodnickiej. Wzdłuż tej drogi powstały ceglane budynki wiejskie, w tym przy późniejszej ulicy Starej Kłodnickiej 7 i 9. Około 1909 roku przy ówczesnym przebiegu ulicy Kłodnickiej znajdowało się 11 nieruchomości, a do lat 20. XX wieku wzniesiono także kilka obiektów willowych.
W 1916 roku ulicy nadano nazwę Klodnitzstrasse, a po 1920 roku drogę przemianowano na ulicę Kłodnicką.