W 1924 roku teren Ligoty, a w tym i ulicę Kłodnicką, włączono w granicę Katowic.
Rozbudowę zabudowy wzdłuż ulicy Kłodnickiej kontynuowano w latach międzywojennych. W 1936 roku wytyczono zachodni odcinek ulicy Kłodnickiej, którego ślad został zaznaczony został na wydanych w następnych latach mapach.
W międzywojniu przy ulicy Starej Kłodnickiej ulokowana została spółka akcyjna Towarzystwo Robót Inżynierskich, a następnie w tym miejscu znajdował się Zakład Produkcji Kruszyw „Silesit”. Obok działała Fabryka Tłuszczów Technicznych „Wilczek”, którą potem przekształcono w fabrykę farb mineralnych Walentego Jerzykiewicza. Przy ulicy Starej Kłodnickiej działała również w tym czasie wędzarnia ryb Franciszka Czaji, która funkcjonowała do lat 90. XX wieku.
W czasach niemieckiej okupacji przywrócono przedwojenną nazwę ulicy – Klodnitzstrasse, a do nazwy ulica Kłodnicka powrócono w 1945 roku.
Ulica na mapie z lat 1958–1961 zaznaczona została w zachodnim biegu wzdłuż ulicy Starej Kłodnickiej, a we wschodnim wzdłuż obecnej trasy ulicy Kłodnickiej.