Ze względu na „wysoką wartość literacką i edytorską tego tekstu” rekomenduje książkę jako lekturę dla uczniów, jako „znakomicie wypełniającą lukę w obowiązującym systemie edukacji, w którym pomijana jest tematyka związana z ludzką egzystencją, a zwłaszcza z problemem dotyczącym śmierci”. Lisowska dalej zauważa, że jest to utwór dla dzieci przełamujący tabu, jakim do niedawna było poruszanie tematów trudnych w tej literaturze; dodatkowo książka porusza więcej niż jeden trudny temat – poza motywem śmierci bliskiej osoby jest także opisana ciężka choroba kolegi Andzi – Jeremiasza, który choruje na cukrzycę, a także (choć już bardziej pobieżnie) motyw rozwodu w rodzinie innego dziecka, a w podsumowaniu tego artykułu pisze, że „utwór Kosmowskiej pozostanie w pamięci każdego czytelnika”.
W 2019 roku Dominika Panek pisząc o twórczości Emilii Dziubak zauważyła, że „szata graficzna utworu wyróżnia się na tle innych publikacji przygotowanych przez artystkę”, a w samej pracy graficzka użyła tu kilku technik, tworząc trzy różne serie graficzne: raz, naturalne wizerunki ptaków z elementami ludzkiej garderoby; dwa, usytuowane w ramkach rysunki z motywem roślinnym, w tym portrety bohaterów;