thumb|Kamień upamiętniający 50. rocznicę przesiedlenia ludności Ziemi Sokalskiej, znajdujący się przy kościele Matki Bożej Różańcowej w Czarnej, ustanowiony z inicjatywy Franciszka Flaka Franciszek Flak (ur. 13 października 1924 w Nowym Dworze, zm. 6 stycznia 2023 w Czarnej Górnej) – polski działacz społeczny, żołnierz Armii Krajowej, Batalionów Chłopskich i samoobrony polskiej, strażak-ochotnik.

Życiorys Syn Ignacego i Karoliny z domu Koziuk. W 1939 ukończył 7-klasową szkołę powszechną w Krystynopolu. W okresie okupacji pracował na kolei.

Od 1943 należał do Armii Krajowej. Wiosną 1944 roku, przed przejściem frontu, kiedy nasiliły się mordy na Polaków dokonywane przez nacjonalistów ukraińskich, jego rodzina wraz z wieloma mieszkańcami okolic Krystynopola uciekła w rejon Radecznicy. Franciszek Flak wraz z częścią żołnierzy AK z Krystynopola dołączył do działającego tam oddziału Batalionów Chłopskich i w jego szeregach wziął udział w akcji „Burza”, m.in. pod dowództwem por. Tadeusza Kuncewicza ps. „Podkowa” uczestniczył w wyzwalaniu Szczebrzeszyna 26 lipca 1944. Po nadejściu Sowietów żołnierze oddziału zostali rozbrojeni i zamknięci na terenie szkoły w Szczebrzeszynie, skąd Franciszek Flak wraz z kolegą uciekli, unikając wywózki na Syberię.