Była przetrzymywana i przesłuchiwana na Komendzie Policji we Włocławku. Bito i torturowaną ja również w siedzibie gestapo przy ul. Kościuszki we Włocławku. Gestapo wiedziało, że Janina obok Eugeniusza Kłosowskiego i Stanisława Mazurka była znacząca osobą w KSSL. Próbowała wziąć na siebie całą odpowiedzialność, by chronić inne aresztowane osoby. Została przewieziona do obozu w Inowrocławiu, a w połowie września 1941 do więzienia sądowego w Zwickau w Saksonii. Tam pogorszył się jej stan psychiczny. Stwierdzono u niej lekka psychozę więzienną, podejrzewano schizofrenię. Nie przeniesiono jej do szpitala psychiatrycznego. W więzieniu Janina zachorowała na jaglicę.
Proces i wykonanie wyroku Po 10 miesiącach w więzieniach 8 grudnia 1941 postawiono jej akt oskarżenia. 13 października 1942 otrzymała najwyższy wymiar kary – śmierć przez zgilotynowanie. Hitlerowski sąd uznał ją za niebezpieczną dla III Rzeszy. Została zamordowana 24 listopada 1942 na dziedzińcu więzienia w Dreźnie. Świadkiem jej ostatniej drogi był z okna więziennej celi brat Benedykt. Oprawcy zdziwieni jej postawą nadali jej przydomek „świętej Polki” i „świętej siostry”. Nie wiadomo, co stało się z jej ciałem.