Błędowskim, proboszczem żukowskim.
W 1601, dopełniając ślubowania złożonego w szwedzkim więzieniu, ofiarował 200 talarów na fundację szpitala w Oliwie.
W 1605 był posłem na sejm z województwa malborskiego. Zaliczany do stronnictwa regalistycznego, przed 3 czerwca 1606 otrzymał po starszym bracie Michale godność kasztelana gdańskiego. Sejmiki pruskie w Grudziądzu 2 kwietnia 1607 i 9 grudnia 1608 polecały go królowi do dalszych awansów za zasługi wojenne lub do przyznania mu pensji jako odszkodowania za pobyt w szwedzkim więzieniu. Wiosną 1612 Konarski stał na stanowisku, że tylko sejmiki i sejm mogą uchwalić podatki na nową wojnę z Moskwą. Sejm 1615 wydelegował go do Komisji Bydgoskiej, mającej uregulować sprawę zapłaty wojsku biorącemu udział w zdobyciu Smoleńska. Sejm 1616 mianował go członkiem komisji badającej sprawę powrotu do Inflant ludzi skazanych na banicję za zdradę Zygmunta III Wazy podczas wojny ze Szwedami. W 1616 posłował do klasztoru w Oliwie, gdzie na stanowisko opata po śmierci swojego brata Dawida zalecał w imieniu króla wybór Adama Trebnica.