Psychorealizm (realizm psychologiczny) – kierunek w literaturze i malarstwie kształtujący się od lat 70. XIX w. i ostatecznie zdeterminowany rosnącą popularnością teorią psychoanalizy na przełomie XIX i XX w.
Realizm psychologiczny bada wewnętrzne zmagania bohaterów, aby wyjaśnić ich działania. Jednocześnie maluje obraz ich świata, który jest widziany poprzez analizę ich kondycji psychicznej, emocjonalnej i wyzwolonych przez nie działań, bada także ich konsekwencje w ujęciu jednostki i społecznym.
Wpływ psychoanalizy na gatunki sztuk pięknych Od czasu wprowadzenia przez Freuda psychoanalizy klinicznej i jej zastosowania w naukach humanistycznych i innych dziedzinach, począwszy od lat pięćdziesiątych XX wieku, opublikowano wiele książek o sztuce i psychoanalizie. Późniejsze publikacje omawiają nieco inne podejście do sztuki i psychoanalizy. Niektórzy zajmują się recepcją dzieł, inni specyficznymi tematami psychoanalitycznymi, takimi jak sny, kompleks Edypa itp., interdyscyplinarnym podejściem do kultury, polimorficznym, perwersyjnym charakterem twórczości oraz nowoczesne podejścia psychoanalityczne stosowane w sztuce nowoczesnej i współczesnej.